![\"Vrije](\"http:\/\/www.paradijs.org\/integralegeneeskunst\/files\/2013\/10\/Vrije-Keuze-Beleving-007.png\")
<\/a><\/p>\nIn \u2018het vorige\u2019 we hebben we gezien dat ons universum \u00e9\u00e9n integraal elektromagnetisch veld is.
\nDe veranderingen van dat integrale veld kunnen we beschrijven in termen van fotonensprongen<\/i>.
\nOp basis van die fotonensprongen verandert de materialisatie van dat elektromagnetische veld<\/i>.
\nMaar wat we in die beschrijving ni\u00e9t zien is hoe alle fotonensprongen onderling zijn verbonden<\/i>.<\/p>\n
Voor het vervolg van het verhaal is het belangrijk om te begrijpen dat het gaat om samenhang<\/i>.
\nDit soort samenhangen, op dit niveau, is begrijpbaar in termen van \u201cverweven hologrammen<\/b>\u201d.
\nDe taalformulering hiervoor wordt echter op dit moment in de wiskunde nog ontwikkeld.
\nHet gevolg is dat we het principe wat hier speelt alleen maar incompleet<\/i> kunnen formuleren.<\/p>\n
Houdt dit in gedachten, bij het lezen van de idee\u00ebn die in deze presentatie worden voorgelegd.
\nWaar we het hebben over vrije keuze, heeft dat altijd te maken met het hele universum.
\nMaar in het beschrijven van vrije keuze kunnen we dat alleen maar lokaal beschrijven<\/i>.
\nVandaar dat we in onze beschrijving de systeemgrens<\/i> per definitie centraal moeten stellen.<\/p>\n
De systeemgrens<\/i> is per definitie een singulariteit<\/i> voor het integrale systeem<\/i>.<\/b>
\nEen singulariteit is een keerpunt, in de systeemgrens, waarin het systeem zich omkeert<\/i>.
\nIn de singulariteit transformeert het deel in het geheel; en omgekeerd<\/b>.
\nWat in de singulariteit gebeurt is tegelijkertijd lokaal, EN integraal.<\/p>\n
Voor de exacte lokalisatie van vrije keuze in ons lichaam moeten we kijken naar de lichaams-opbouw.
\nWe zien dat onze lichaamsbeweging ontstaat vanuit de dynamiek<\/i> van de levende cellen.
\nWe zien dat de lichaamsopbouw ontstaat vanuit de dynamiek van celdeling<\/i>.
\nDat betekent dat de basis van lichaamsverandering ligt in de dynamiek<\/i> van celdeling<\/i><\/b>.<\/p>\n
Op het internet kan je video\u2019s vinden van de celdeling van levende cellen.
\nDaarin zie je dat de materie van de cellen schijnbaar oplost, en de moleculen schijnbaar vervloeien.
\nDat houdt in dat de atomen, die de moleculen samenbinden, als het ware verdampen.
\nMet andere woorden: in het proces van celdeling lost de materie zich op tot \u2018niets\u2019<\/b>.<\/p>\n
We hebben hiermee te maken met een fundamenteel universeel principe.
\nJuist daar waar de cel zich als het ware compleet oplost fungeert het universum als \u2018spiegel\u2019.
\nDaar, waar een cel zich als het ware oplost in \u2018niets\u2019, ontstaat een reflectie, en twee<\/i> cellen.
\nMet daarin, volgens de beschrijvingen, iets wat we het beste als atoomkracht<\/i> kunnen beschrijven; dat wordt in deel 2 van deze presentatie in meer detail uitgelegd.<\/p>\n
Waar we nu mee te maken hebben is dat we de locatie van vrije keuze exact kunnen bepalen.
\nHet speelt zich af in het moment van celdeling; daar waar de materie zich heeft opgelost.
\nOp dat moment \u2019botst\u2019 de cel als het ware tegen een onzichtbare spiegel: de systeemgrens<\/i>.
\nMet daarmee dus de exacte lokalisatie van onze vrije keuze: in de systeemgrens singulariteit<\/i>.<\/p>\n
In deel 3 zien we dat de systeemgrens in feite de vorm heeft van een tijd-fractal.
\nWe hebben niet alleen te maken met vrije keuze in de systeemgrens in celdeling in een<\/i> cel.
\nWe hebben te maken met de samenhang van vrije keuze in de celdelingen van alle<\/i> cellen.
\nWe hebben daarmee te maken met de samenhang van een complex<\/i> van singulariteiten.<\/p>\n
Singulariteiten zijn de omkeerpunten van een systeem in het universum, in de systeemgrens.
\nIn ons lichaam is te zien dat alle celdelingen in een systeem onderling zijn verbonden.
\nVandaar dat we moeten denken aan de samenhang van alle celdelingen; en vrije keuze.
\nDat speelt zich niet alleen af tussen de cellen in ons leven lichaam; maar ook tussen de mensen in de mensheid (zie Deel 4).<\/p>\n
Voor de beschrijving van de lokalisatie van vrije keuze moeten we denken in termen van hologrammen<\/i>.
\nOok al kunnen we de celdeling beschrijven als een tijdsmoment<\/i> op een locatie<\/i>; we moeten het altijd opvatten als deel van een totaal systeem<\/i> waarin alle celdelingen onderling zijn verbonden.
\nWe hebben daarmee dus niet alleen te maken met de celdelingen en het vormen van cellen, maar ook met het vormen van organen, het vormen van ons lichaam en het vormen van de mensheid.
\nMeer specifiek: het gaat erom niet langer te denken in termen van de <\/i>vormen, maar in termen van het <\/i>vormen (vervang het denken in termen van objecten door het denken in termen van processen; zoek achter elk zelfstandig naamwoord \u2026 het werkwoord).<\/p>\n
Voor de praktijk is dit een heel belangrijke overweging.
\nHet houdt in dat we <\/i>niet kunnen denken in termen van \u2018apparaten\u2019: <\/i>machines.
\nIn plaats daarvan moeten we elk instrument opvatten als een <\/i>transformator; in een context.
\nWe hebben dus <\/i>nooit te maken met de machine, maar met een <\/i>effect in een omgeving.
\nHet gaat er altijd om om te begrijpen hoe de integrale omgeving door het effect van het apparaat wordt veranderd<\/i>.<\/i><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Slide 7 In \u2018het vorige\u2019 we hebben we gezien dat ons universum \u00e9\u00e9n integraal elektromagnetisch veld is. De veranderingen van dat integrale veld kunnen we beschrijven in termen van fotonensprongen. Op basis van die fotonensprongen verandert de materialisatie van dat elektromagnetische veld. Maar wat we in die beschrijving ni\u00e9t zien is hoe alle fotonensprongen onderling […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":391,"menu_order":7,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"class_list":["post-171","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.paradijs.org\/integralegeneeskunst\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/171","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.paradijs.org\/integralegeneeskunst\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.paradijs.org\/integralegeneeskunst\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.paradijs.org\/integralegeneeskunst\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.paradijs.org\/integralegeneeskunst\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=171"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.paradijs.org\/integralegeneeskunst\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/171\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1410,"href":"https:\/\/www.paradijs.org\/integralegeneeskunst\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/171\/revisions\/1410"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.paradijs.org\/integralegeneeskunst\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/391"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.paradijs.org\/integralegeneeskunst\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=171"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.paradijs.org\/integralegeneeskunst\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=171"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.paradijs.org\/integralegeneeskunst\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=171"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}