\n| Ruimte<\/td>\n | Tijd<\/td>\n | Energie<\/td>\n | Bewustzijn<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n Het bovenstaande schema laat zien dat elk \u2018kwartet\u2019 in feite \u00e9\u00e9n is.
\nOok al die \u2018kwartetten\u2019 zijn in feite \u00e9\u00e9n en hetzelfde.
\nHet heeft dus ook geen zin om die \u2018kwartetten van elkaar te onderscheiden.
\nOns lichaam is \u00e9\u00e9n integraal elektromagnetisch (chemisch-fysiek) veld van informatie<\/b>.<\/p>\n De samenhang van ons lichaam is daarop gebaseerd.
\nElke cel is fysiek in contact met de andere lichaamscellen.
\nAlle cellen produceren hun eigen lichaamsmaterialen, en wisselen die uit.
\nAl die lichaamsmaterialen zijn moleculen, dus dragers van informatie: communicatie.<\/p>\n Ons hele lichaam is \u00e9\u00e9n rondzingend \u2018gesprek\u2019 tussen heel verschillende levende cellen.
\nElk van die cellen is daarin een heel specifiek \u2018instrument\u2019 in het \u2018lichaamsorkest\u2019.
\nElke lichaamscel is daarin met elke andere cel van ons lichaam verbonden.
\nWant elke lichaamscel is uit dezelfde ene eerste cel voortgekomen: de zygote.<\/p>\n Bewustzijn is een elektromagnetisch stromingshologram<\/h3>\nDie eerste lichaamscel, de zygote, is overigens voorgekomen uit je beide ouders.
\nDoor celfusie, is je lichaam ontstaan uit het lichaam van AL je voorouders.
\nIn al die voorouders (tel het maar uit) zijn we met alle andere mensen verbonden.
\nOp die manier is elke mens \u201ceen cel in het lichaam van de mensheid\u201d.<\/p>\n Elke communicatie tussen mensen is gebaseerd op de communicatie tussen onze cellen.
\nLichaamscelcommunicatie is fysiek, chemisch, elektromagnetisch en altijd informatie.
\nZoals al gesteld, materie, chemie, elektromagnetisme en informatie is steeds \u00e9\u00e9n.
\nDat zien we ook in het principe van activatie van bewustzijn in ons lichaam.<\/p>\n De pijnappelklier reageert op het fotonenveld in onze hersenen (en lichaam).
\nDe reactie wordt doorgegeven aan de (adeno-\/neuro-) hypofyse (elektromagnetisch).
\nDe signalen daarvan worden doorgegeven aan diverse klieren (chemisch).
\nDaardoor ontstaat een verandering van de manifestatie van de levende lichaamscellen.<\/p>\n Met andere woorden: fotonen -> elektromagnetisme -> zuur\/base -> fysiek.
\nHet is hetzelfde als de kosmologie beschrijft: Oerknal, Gaswolk, Sterren, Planeten.
\nIn feite is dat zelfs het basisproces van de opbouw en organisatie van ons lichaam.
\nMaar het is omgekeerde van de manier van denken die de klassieke natuurkunde gebruikt.<\/p>\n Klassieke natuurkunde begon met het bestuderen van objecten; materie (objectiviteit).
\nDat leidde dat alle materie is opgebouwd uit bewegende moleculen (relativiteit).
\nMoleculen worden gevormd door elektronensprongen van atomen (waarschijnlijkheid).
\nAtomen echter zijn opgebouwd door samenhangen van goven van Fase (velden).<\/p>\n Materie is een vorm van (fase) informatie (in formatie)<\/h3>\nDe oerknal beschrijft een faseveld; zonder materie, van informatie, in formatie.
\nDe oergaswolk is elektromagnetisch, een grote \u2018donderwolk\u2019 met \u201cbliksems\u201d (\u201cQuetzacoalt\u201d).
\nDie bliksems vormen lijnen met knooppunten: \u201cbolbliksems\u201d.
\nDie bolbliksems noemen we \u201csterren\u201d; hun stolsels heten \u201cplaneten\u201d.<\/p>\n Dat samenspel van lading-ontlading is de basis van denken, in onze hersenen.
\nDe lading-ontlading van bliksems zien we in de-\/re-polarisatie van neuronen.
\nDe fase-samenhangen in de ladingen-ontladingen heten de \u201cMeridianen\u201d.
\nHet hele informatie in formatie veld\/proces staat bekend als de \u201cAura\u201d.<\/p>\n Vergelijk deze informatiestromen met de rivieren in hun beddingen op aarde.
\nVergelijk het ook met de golfstromen in de oceanen; \u2018rivieren binnen meren\u2019.
\nVergelijk het ook met de Jet-stream in de atmosfeer: stroomlijnen in gebieden.
\nVergelijk het vooral met het noorderlicht: elektrische stromen in elektrische velden.<\/p>\n Ons hele lichaam is een \u2018licht-chaam\u2019, een holografisch elektromagnetisch veld.
\nVergelijk het met de elektronenstroom in een koperdraad (\u2018de geleider\u2019).
\nVergelijk het met de elektronenstromen in een computer (softwareprogramma).
\nHet verschil is levensbepalend:\u00a0 in ons lichaam bepaalt de software de hardware<\/b>.<\/p>\nFysica bestaat niet zonder metafysica (\u2018fasica\u2019)<\/h3>\n Dat is het best te zien zodra iemand is overleden.
\nAlle lichaamsmaterie en -materialen is\/zijn nog aanwezig.
\nWat er niet meer is, is de informatiestroom tussen alle cellen.
\nHet lichtveld is dus van het lichaamsveld ontkoppeld (ontbonden).<\/p>\n In de celcommunicatie zien we dat de cellen uit de Zygote (eerste cel) ontstaan zijn.
\nWe zien dat cellen moleculen met elkaar uitwisselen: dat heet de \u201cmetabolomen\u201d.
\nDeze moleculaire kringstromen zijn onderdeel van kringstromen van informatie.
\nIn de moleculen zijn informatie steeds met materie verbonden: elektromagnetische spectra.<\/p>\n Jan van der Greef<\/span> heeft laten zien hoe die molecuulstromen (metabolomen) zijn te meten.
\nBj\u00f6rn Nordenstr\u00f6m<\/span> heeft laten zien dat we in ons lichaam ook elektrische (kring)stromen hebben.
\nPhil Callahan<\/span> heeft laten zien dat we die elektronenstromen als bewegende elektronenvelden kunnen begrijpen.
\nKarl Pribram<\/span> heeft laten zien dat we ons hele lichaam als een hologramveld kunnen, moeten, begrijpen.<\/p>\nDat is wat Erwin Schr\u00f6dinger<\/span> lang geleden al stelde.
\nHet hele universum is een elektromagnetische golf<\/b> (de Schr\u00f6dinger vergelijking).
\nElk \u2018object\u2019 daarin is een elektromagnetisch veld; in dat elektromagnetische veld.
\nElke interactie daartussen is een elektromagnetisch veld in een elektromagnetisch veld in een elektromagnetisch veld.<\/p>\nAlbert Einstein<\/span> keek naar de relatie tussen elektriciteit en magnetisme in een golf.
\nMax Plank<\/span> keek naar de koppeling tussen de ene golf en de opvolgende golf.
\nBill Tiller<\/span> keek naar de koppeling tussen twee opeenvolgende golven.
\nIn ons lichaam kunnen we zien dat twee opeenvolgende golven … \u00e9\u00e9n zijn {O#o<\/span>}.<\/p>\nDe Ziel zit in de TijdFractal van celdelingen<\/h3>\nDat is de basis van de samenhang van ons lichaam, en het principe van celdeling.
\nHet is samen te vatten in een simpel plaatje van de samenhang van golven.
\nHet is het model van een Soliton: een golfenvelop die een golftrein van golven integreert.
\nHet gaat daarbij niet zozeer om de golven, maar om de samenhang tussen de knopen er tussen.<\/p>\n Dat is hetzelfde principe als we in celdeling vinden; elke cel is een soliton\/golfveld.
\nDe cel die zich deelt wordt zichtbaar als twee cellen, die \u00e9\u00e9n zijn: als \u00e9\u00e9nheid.
\nBelangrijker dan de cellen is de samenhang tussen die cellen; die is levensbepalend.
\nDe celdelingen zijn voor te stellen als een beslisboom; een fractal (\u201cde boom van leven\u201d).<\/p>\n Celdeling, Spijsverering, Immuunsysteem en Leervermogen zijn<\/span> op dit niveau hetzelfde<\/span>.
\nDe celdeling is gebaseerd op de dynamiek van een draaikolk (van oudsher: een \u201cchakra\u201d<\/i>).
\nDe samenhang van ons lichaam is gebaseerd op de manier waarop die draaikolken<\/i> onderling zijn gekoppeld.
\nIn principe is ons lichaam \u00e9\u00e9n golfveld, van fractaal-gekoppelde draaikolken.<\/p>\nLeven is het spelen met\/in samenhang<\/h3>\nOm dat goed te begrijpen is een beetje wiskunde nodig (\u201ctopologie\u201d).
\nIn de topologie is elke bol als een soort van harige tennisbal te beschrijven.
\nElke cel\/bol\/tennisbal heeft twee \u2018kruinen\u2019; een soort noordpool en zuidpool.
\nIn de samenhang van ons lichaam zijn (als magneten) die polen onderling verbonden.<\/p>\n Alle communicaties tussen cellen van ons lichaam vormen zo \u2018magneetlijnen\u2019.
\nAl die \u2018magneetlijnen\u2019 vormen samen een integer\/integraal \u2018magneetveld\u2019.
\nDat magneetveld zien we als de organisatie van de cellen, de metabolomen, de kringstromen, en stromen van informatie.
\nMaar het gaat altijd, steeds, om de integrale samenhang van al die stromen.<\/p>\n Om die complexiteit beter te kunnen begrijpen hebben we begrip van een draaikolk nodig.
\nEen draaikolk is een stroomvorm, een beweging, in vier dimensies<\/b>.
\nHet volume<\/span> van een bad stroomt van het oppervlak<\/span> via een stroomlijn<\/span> door een verdwijnpunt<\/span>.
\nVier dimensies zijn daarin verbonden: Volume, Vlak, Lijn en Punt<\/b>.<\/p>\nLawrence Edwards<\/span> heeft laten zien dat, en hoe, de draaikolk een gegeven is van leven.
\nDe eivorm is het gevolg van een draaikolk (een lijn die door een punt omkeert<\/i>).
\nDe vorm van pijnappels (en de pijnappelklier) is een van de vele gerelateerde vormen.
\nElke vorm in ons lichaam, is een stroomvorm, gevolg van \u2018een draaikolk\u2019.<\/p>\nVerandering van samenhang gebeurt in 4 Dimensies<\/h3>\nOns hele lichaam is in principe een draaikolk; men noemt dat een \u201cChackra\u201d<\/b>.
\nBeter gezegd: het is een samenhang van draaikolken; dat heet een \u201cAura\u2019<\/b>.
\nAl die draaikolken zijn via hun stroomlijnen verbonden; men spreekt van \u201cMeridianen\u201d<\/b>.
\nMaar het gaat dus over de draaikolk die de cel<\/b>deling (en lichaamssamenhang) bepaalt.<\/p>\n Suzy Vrobel<\/span> heeft laten zien dat we dit als een Tijdfractal kunnen beschrijven.
\nAlle cellen in je lichaam zijn door celdeling ontstaan uit de Zygote.
\nDe samenhang tussen alle cellen, celdelingen, is bepaald als een Tijdfractal.
\nDie dynamiek van die tijdfractal is overigens vanouds bekend, als \u201cde ziel\u2019.<\/p>\nDie tijdfractal (\u2018de Zetel van de Ziel\u2019) verbindt namelijk alle delingsmomenten van alle cellen.
\nMaar in juist die delingsmomenten lost de materie zich op tot een proces in formatie.
\nIn dat proces in formatie, is informatie in formatie met materie verbonden<\/b>.
\nDat is het moment waarop Vrije Keuze in de materie is verbonden; de basis van bewustzijn<\/span>.<\/p>\nDat zien we ook in het celdelingsproces in ons lichaam.
\nelke cel heeft een celcyclus, met daarin een bepalend moment: de \u201cpauze\u201d fase.
\nIn die pauze-fase wacht de cel op synchronisatie op het circadiane bioritme van andere cellen.
\nOntbreekt dat koppelingsignaal dan gaat de cel op zichzelf verder: dat heet \u201ckanker\u201d.<\/p>\n Bj\u00f6rn Nordenstr\u00f6m<\/span> heeft laten zien dat kanker is te genezen, door het contact te herstellen.
\nHij kon rondom kankers elektromagnetische spanningvelden meten.
\nDoor die elektrische lading polarisatie te ontladen, \u2018ontgroeide zich de kanker\u2019.
\nHij liet zien dat ons hele lichaam \u00e9\u00e9n integraal elektromagnetisch proces is (\u2018software\u2019).<\/p>\n\u201cDe Software bepaalt de Hardware\u201d<\/h3>\nAlle bloedbanen, alle orgaankapsels, elk lichaamsmateriaal, elke cel speelt daar een rol in.
\nHet is onzin om ons lichaam te beschouwen als anatomisch object, of chemisch proces.
\nOns lichaam is \u00e9\u00e9n samenhangend elektromagnetisch proces, wat alle cellen omvat.
\nMaar bepalend is het integrale \u2018holografische\u2019 proces van informatie in formatie: \u201cbewustzijn\u201d.<\/b><\/p>\n In bewustzijn gaat het om het omgaan met \u201cVrije Keuze\u201d.
\nVrije Keuze is gekoppeld aan dat pauze-moment, in elke celcyclus.
\nVrije Keuze is gekoppeld aan het moment van de celdeling; in die tijdfractal.
\nVrije Keuze is gekoppeld aan het (ont)koppelen van moleculen: elektronen=fotonen.<\/p>\n We zien dat in detail in het mechanisme van bewustzijn, beschreven door Bruce Lipton<\/span>.
\nElke cel gebruikt een samenspel van vier eiwitten: sensor-, poort, koppeling- en DNA-mantel eiwit.<\/p>\n\n- \u00b7 Het sensor<\/b>-eiwit fungeert als antenne, door de celwand heen.<\/li>\n
- \u00b7 Het poort<\/b>eiwit kan een opening (mond\/kont) in de celwand vormen.<\/li>\n
- \u00b7 Het koppeling<\/b>seiwit reguleert het signaal (sensor) met de actie (poort).<\/li>\n
- \u00b7 Het DNA-mantel<\/b>eiwit schrijft het resultaat bij in het DNA van ons lichaam.<\/li>\n<\/ul>\n
Het DNA is dus niet de basis, maar het gevolg<\/i> van leven<\/span>.
\nDat is in meer detail beschreven in de symbiose-hypothese van Lynn Margulis<\/span>.<\/p>\nSymbiose : Differenti\u00ebren | Integreren<\/h3>\nLynn Margulis<\/span> stelt dat complexe vormen van leven is ontstaan uit een symbiose van microben.
\nSpecifiek: Ana\u00ebrobe-, Hydrobe-, A\u00ebrobe- en Fotosyntetiserende microben.
\nSamen kunnen die omgaan met … Aarde, Water, Lucht en Licht.
\nSamen vormen ze de basis van de Eukaryote cel; die de basis is van ons lichaam.<\/p>\nOns lichaam is dus, over miljarden jaren, ontwikkeld door microben.
\nElke microbe schreef de informatie bij in hun DNA (\u201chet Lipton<\/span> Mechanisme\u201d).
\nOp die manier werd hun \u2018geheugen\u2019 (DNA) steeds verder ontwikkeld.
\nDie opgeslagen ervaring kunnen ze overdragen via eiwitstrengen.<\/p>\nDe ene microbe kan zo informatie overdragen op een andere microbe (bijvoorbeeld resistentie tegen ziekenhuisantibiotica (=microbenpoep)).
\nDe overdracht van dat eiwit-met-informatie heeft zich veder ontwikkeld tot seksualiteit.
\nWe zien hetzelfde principe als eiwituitwisseling tussen cellen in ons lichaam (\u201cmetabolomen\u201d).<\/p>\n Bert Verveen<\/span> heeft laten zien dat we daar meer inzichtelijk naar moeten kijken.
\nDe samenhang tussen alle organen is op hetzelfde principe gebaseerd.
\nElk orgaan is via kringstromen met alle andere organen verbonden.
\nDe hele lichaamssamenhang is op die manier al een systeemregulatieproces te beschrijven.<\/p>\nZiek = Gezond<\/h3>\nBelangrijker, is dat hij liet zien dat ziekte een normaal aspect <\/b>is van gezondheid<\/b>.
\nIn gezondheid, zijn die interne lichaamskringlopen met de omgevingsprocessen verbonden.
\nGerhard Hanappi heeft beschreven hoe al die processen deel-en-geheel verweven.
\nOns lichaam is in die zien integraal deel van onze omgeving: \u201cGezondheid\u201d.<\/p>\n Maar … we hebben Vrije Keuze: we kunnen kiezen; zelfs OF we willen kiezen<\/b>.
\nIn het maken van een keuze nemen we het besluit of we ons wel\/niet \u2018verbinden\u2019.
\n\u201dEen fotonensprong triggert een elektronensprong die een molecuul (ont)bindt\u201d.
\nHet verandert ook de samenhang van de celdelingen, die tijdfractal, vanuit de ziel.<\/p>\n De ziel is daarmee de essentie van ons vermogen van omgaan met Vrije Keuze<\/b>.
\nDe ziel heeft te maken met die beslisboom, de tijdfractal, die \u2018Boom van Leven\u2019.
\nIn het maken van een keuze kiezen we of we ons wel\/niet met de omgeving verbinden.
\nOp die manier kunnen we ons ook ontkoppelen van de omgeving; of zelf(s) onze integratie met de omgeving verstoren.<\/p>\n Bert Verveen<\/span> heeft uitgelegd dat verbroken samenhang de basis <\/b>is van elke ziekte<\/b>.
\nDe normale integrale samenhang van de kringloopprocessen wordt verbroken (ont-bonden).
\nDaardoor raken delen van de kringprocessen van het integrale proces ontkoppeld.
\nDie verbroken, verstoorde, procesintegratie noemen we \u201cziekte\u201d.<\/p>\nZiekte is dus nooit anatomisch (fysiek) of fysiologisch (chemisch)<\/b>.
\nZiekte is een verstoring van het regulatiesysteem van de proceskringlopen in ons lichaam.
\nHet gaat hier over molecuulkringlopen (metabolomen) tussen alle lichaamscellen.
\nDoordat elke molecule een antenne is, drager van informatie, geldt dit voor geest en lichaam.<\/p>\nBody = Mind = Soul = Spirit<\/h3>\n Het systeem-principe van Bert Verveen geldt voor \u201cBody, Mind, Soul, en Spirit\u201d.
\nZiekten in anatomie, psychologie, sociologie en ecologie hebben maar \u00e9\u00e9n basis.
\n\u201dOntkoppeling\u201d is de enige oorzaak van ziekte; dat ontstaat vanuit de ziel.
\nVanuit de Ziel (fractal) werken we met vrije keuze, en kunnen we keuzen herstellen.<\/p>\n Dat is de basis van ons zelfgenezend vermogen: celdeling is ook ons integrerend vermogen.
\nIn het delen van cellen, vermenigvuldigen zich ook de cellen.
\nPeter Rowlands<\/span> heeft laten zien hoe dat principe universeel is.
\nVanessa Hill<\/span> heeft laten zien dat het de basis is van de vormen van onze aminozuren.<\/p>\nOnze hele lichaamssamenhang, is daarin deel van de samenhang van het hele uniVersum.
\nDe hele opbouw van ons lichaam, is opgebouwd volgens die universele processen.
\nOns lichaam is daarin integraal deel van het geheel; we zijn deel van het universum.
\nTen opzichte van de huid, zijn wij het uniVersum, buitenste-binnen (inVersum).<\/p>\n Dat is wat Peter Rowlands<\/span> in zijn wiskunde ook laat zien (\u201cZero to Infinity\u201d).
\nHet kleinste deeltje van het uniVersum (het fermion) is het universum buitenste-binnen<\/span>.
\nOnze eerste lichaamscel (de Zygote) is evenzo het uniVersum buitenste-binnen (inVersum).
\nOns hele lichaam is in haar veelheid een eenheid; men en mensheid zijn … het universum in inVersum.<\/p>\nDat betekent dat we in ons, alles buiten ons kunnen ervaren<\/span>; van oudsher heet dat \u2018paus\u2019.
\nDie ervaring buiten ons, in ons, heeft van oudsher een naam: \u201cparanormaal\u201d<\/b>.
\nHet is de informatie (in formatie) van het geheel in het deel: dat heet \u201cbewust-zijn\u201d.
\nHet is de basis van ons zelf-\/her-integrerend vermogen: genezing.<\/p>\nGenezen = Integreren; Genezing = Integratie<\/h3>\nGenezing is het vermogen om de universele samenhang in ons lichaam te herstellen.
\nDaarin maken we gebruik van andere niveaus van bewustzijn.
\nDat is de \u2018celcyclus\u2019 die we in de \u201cslaapcyclus\u201d doorlopen.
\nDaarin herleiden we de beleving van de omgeving tot lichaamsbeleving, van orgaanbeleving, van celbeleving.<\/p>\n In de slaapcyclus ontkoppelen we ons van onze omgevingsbeleving<\/b>.
\nDoor het sluiten van onze ogen gaat de focus naar lichaamsbeleving.
\nDoor het opgaan in dat gevoel komen we dan tot orgaanbeleving.
\nDat leidt ons dan tot de basis van onze beleving en zelfbewustzijn: celbewustzijn.<\/p>\n Zelfherstel (\u201cSlaap, de Grote Genezer\u201d) maakt gebruik van die onbewuste ont-koppeling.
\nHetzelfde gebeurt bij \u201cmeditatie als medicatie\u201d: bewuste ont-koppeling van omgevingsbeleving.
\n(In principe is dat een omkering van de orientatie van de celdelingintegrerende Tijdfractal).
\nDaarin wordt het geHeel weer in, en vanuit, het Deel her-steld.<\/p>\n Dat houdt verband met de vier vormen van bewustzijn, en de hersengolffrequenties.
\n. Beta<\/i>-golven: omgevingbeleving;
\n. alfa<\/i>-golven: lichaamsbewustzijn;
\n. theta<\/i>-golven: orgaanbeleving,
\n. delta<\/i>golven: celbewustzijn.
\nVanuit de cellen is elke cel bewust; cellen in organen zijn onderbewust van orgaanbeleving, lichaamcellen zijn onbewust in lichaambeleving, en omgevingsbeleving is letterlijk buiten(-)bewustzijn.<\/p>\n Let wel: we hebben nimmer beleving van onze omgeving<\/b>.
\nAlles wat we waar-nemen van onze omgeving gebeurt door sensoren IN ons lichaam.
\nHet is dus altijd een lichaamsbeleving.
\nOnze hersenen \u2018vergelijken\u2019 de informatie van het lichaamsoppervlak, met de lichaamskern.<\/p>\nVrije Keuze = Betrokkenheid betrekkelijkheid<\/h3>\n Onze Vrije Keuze, \u2018in de pijnappelklier\u2019 speelt zich af in dat grensvlak.
\nOns gebruik van Vrije Keuze (Activatie van Bewustzijn Cascade; ABC) gebeurt in het grensvlak.
\nDe doorwerking van vrije keuze gebeurt door verandering van dat grensvlak.
\nHet hele \u2018regulatiesysteem\u201d is gebaseerd op moduleren van dat grensvlak.<\/p>\n Hans Selye<\/span> werd daar beroemd door (\u201cHet Vecht\/Vlucht\/\/Vrees\/Verlamming<\/i> mechanisme\u201d).
\nHij liet zien dat we in ons lichaam dat grensvlak steeds (ver-\/her-)stellen.
\nWe gebruiken daarin ontstekingsremmende\u2019 en \u2018ontstekingsversterkende\u2019 hormonen.
\nIn feite gaat het om hormonen die de systeemgrens oplossen of (her-\/ver-)stellen<\/b>.<\/p>\nDat is de essentie van ons leven in het uniVersum<\/b>.
\nWe leren (in de puberteit) om grenzen te stellen en te herstellen.
\nWe leren zo om deel te nemen als schepper in de schepping.
\nWe doen dat op basis van ons gebruik van Vrije Keuze – in de systeemgrens<\/b>.<\/p>\n Bert Verveen<\/span> heeft laten zien dat de \u2018fouten\u2019 (ont-koppelingen) daarin leiden tot ziekte.
\nOmgekeerd zien we ook dat, en hoe, ziekte hersteld wordt (re-integratie van de cycli).
\nZiekte is een verstoring van de integrale samenhang van procescycli in het lichaam.
\nGenezing is het herstel van de integrale samenhang, van informatie in formatie.<\/b><\/p>\n |