de “Boerderij”, lijkt soms een sluitpost van de samenleving te zijn.
Samen met bejaardenhuizen en begraafplaatsen, ‘op een laatste plaats’.
Ver weg van de dorpskern, en vaak ver weg van de samenleving.
Terwijl de boerderij de basis is van ons (over)leven op Aarde.

Van nature is de boerderij een stuk land waar mensen leven op en met de Aarde.
Mensen verzorgen de aarde: “Het land voedt de boer die het land voedt”.
Daardoor kunnen planten daar in goed samenspel gedijen, waar ook dieren komen toeven, en ‘van nature’ een paradijs-op-Aarde ontstaat.
Permacultuur is een aanpak die op deze visie is gebaseerd.

Als mensen weer beseffen dat leven begint met leven op/met de Aarde, is weer duidelijk dat ze zelf met/op het land leven.
Ook voor mensen die leven in steden, is dan weer duidelijk dat zij daar kunnen wonen, doordat de boeren hun voedsel verzorgen.
Het ligt dan direct voor de hand dat die mensen in de stad, een aandeel nemen in de boerderij op het land.
Dit is in project Boer&Burger verder beschreven.

Boerderij staat in Vagevuur beschreven, omdat veel mensen niet goed inzien hoe hun leven afhankelijk is van de boerderij.
Kinderen in de stad denken dat de supermarkt – waar je betaalt voor voedsel – de basis is voor hun overleven in hun leven.
De kopers in de supermarkten zien niet hoe weinig de boeren aan producten verdienen; maar ook niet hoe de supermarkten zich daardoor kunnen verrijken.
Ook hier is de oplossing simpel: door van de supermarkten, en de boerderijen, (weer) coöperaties te maken.