“Blinde Vlekken” zijn de gebieden in onze ogen waar we niet zien.
Het zijn de plaatse waar de zenuwbanen van de ogen naar de hersenen gaan.
Door (‘saccadische’) trilbeweginglijkt dat linde gebied in onze beleving kleiner.
Het gebied wat we niet zien in de Blinde Vlek van het ene oog, zien we met het andere oog wel.

Ons lichaam compenseert, fysiek, maar ook neurologisch en psychologisch voor die blinde vlekken.
Zenuwbanen kruisen en mengen/complementeren hun signalen.
Hersendelen vergelijkenoogwaarnemingen mett elkaar, en met geheugeninformatie.
Wat we zien, en wat we niet zien, is ten dele fysiek en ten dele mentaal bepaald.

Hetzelfde principe werkt ook omgekeerd.
Wat we niet kennen kunnen we niet zien, en niet inzien.
Ook daar kunnen we proberen om daarvoor te compenseren.
We kunnen buiten ons zoeken wat we intern niet kunnen voorstellen: onderzoek.

Op die manier onstaan wetenschap en religies, mythen en modellen.
Op basis van wat we weten kunnen we zoeken naar wat we niet weten: wetenschap.
Op basis van wat we wel weten kunnen we onze onwetendheid invullen met fictie: religie.
Deze processen lijken veel op elkaar, sommige mensen vinden dat moeilijg om te (onder)scheiden.

Een voorbeeld is het verschil tussen een Idee, en een Ideologie.
Een idee is gebaseerd op waarneming, een eerdere beleving.
Een ideologie is gebaseerd op een geidealiseerd wensbeeld voor de toekomst.
Die twee lijken op elkaar. maar moeten niet worden verward…

God en Dogma, zijn voorbeelden van ideologieen.
Het is een pojectie op de werkelijkheid van een wens of verwachting: universele samenhang.
Cosmologie en Bewustzijn zijn daarvan tegenhangers:
Het zijn invullingen op de waarneming gebaseerd op waarneming, van universele samenhang.

Over ideeen kan men altijd overleggen: er is een basis in gedeelde waarneming.
Ook al is daarin vanzelfsprekend voor iedereen de betrokkenheid anders.
Over ideoogieen is overleg vaak heel lastig: de basis is een ‘onzichtbare; fictie.
Ook daarin is  vanzelfsprekend voor iedereen de betrokkenheid anders.