Wat leerde je in je artsopleiding over ‘andere’ seksuele praktijken?
In mijn opleiding waren de opleiders, en medestudenten, opmerkelijk preuts…
Seksualiteit kwam aan bod als onderdeel van ‘conceptie en geboorte’; ‘niet’ als beleving of verzieking.
De “Seksuele Anamnese” inventariseert de verholen mogelijkheden/gebreken in seksuele relatie.

In mijn opleiding leerde ik niet over het werk van Wilhelm Reich; en “Orgastische Potentie”.
Naast mijn studie, en in de leer van de mystiek, leerde ik over seksualiteit en bewustzijn.
Vooral de oude Culturen hebben een heel diep besef van de relatie tussen seks en telepathie.
Dat helpt begrijpen waarom kerkpolitiek seksualiteit streng wilde reguleren: on eigen godsbeleving te voorkomen in ‘de bevolking’.

In mijn arts-opleiding leerde ik niet over de seksuele technieken in verstoorde relaties.
In veel gevallen is de seksuele beleving (helaas) een ‘geritualiseerd verkrachtings rituaal’
Veel seksuele interacties komen ook niet veel verder dan (gedwongen) masturbatie.
Waarvan de scholen momenteel (leren) beweren dat het normaal en ‘gezond’ is.

In onze Kul-tuur is de seksuele bewustwording nog maar heel weinig gevorderd.
Zelfs artsen leren niet dat, en in welke mate, seks een ‘drug trip’ is, of kan zijn.
Daardoor wordt het begrip van seksuele verslaving ook niet goed onderkend.
Met als gevolg dat de tegenhanger, bevrijding vanuit seksuele beleving, niet wordt begrepen.

Dit Essay over “Seksuele Anamnese” beschrijft maar een beperkt gedeelte van wat hier speelt.
Het gaat in feite alleen maar in op aspecten van Seksualiteit die medisch moeten worden begrepen.
Dan pas is het mogelijk om te doorzien hoe seks (volks)gezondheid aantast of juist bevordert.
Om te uiteindelijk te komen tot een basis ’tabel’ die kan dienen voor Seksuele Anamnese.

Maar het is nodig om verder te denken; en verder te kijken, dus verder te studeren.
www.integralegeneeskunst.org/sexy-seks geeft daarvoor een verdere beschrijving.
Die beschrijving gaat in op de sociale geloofsmanipulatie/knechting via seks.
Maar ook op de manier waarop seks normaliteir leidt tot zelf-overstijgend bewustzijn.

Dit Essay begint met de natuurlijke aseksuele fase; de ontwikkeling van het kind.
Daarna komt aan bod de seksuele ontwikkeling/zelfontdekking, en de masturbatie fase.
Vervolgens komt dan de vrouw-man bewustzijnsontwikkeling, in de seksuele partnerrelatie.
Met tenslotte de (telepatische) mensbewustzijnsactivatie; vanuit de kinder-ouder leerprocessen.

In dit Essay komt ook van elk de vestoorde vormen aan bod; zoals de seksuele onderdrukking door kerken.
Ook gaat het over de methodische propagatie van masturbatie; ‘alsof het normaal en gezond is’.
Die ‘pathologie’ zet zich vaak voort in de verstoorde/ongezonde vormen van seksuele relaties.
Als voorbeeld komt aan bod ‘fisting’, en het effect ervan op de dikke-darm-omentum relatie.

Het probleem is dat het altijd gaat om ontwikkelingsfasen.
Wat in de ene fase natuurlijk en gezond is, is ziek en verziekend daarbuiten.
Daarom is de Seksuele Anamnese niet lost te zien van algemene (culturele) ontwikkeling.
Niet alleen van Lichaam – Denken – Ziel – Bewustzijn, maar ook van mens en mensheid.

Seksuele Anamnese kan niet los worden gezien van de Relationele/Juridische/Financiele/Culturele anamnese.
Elke cultuur gaat ervan uit dat dat wat ze denken en doen normaal is.
Hun ‘rechtssysteem’ is erop gericht om dat wat ‘afwijkend’ heet, te onderdrukken of te elimineren.
Dat is al eeuwen lang (ook) te zien in de culturele verschillende visies op seks.

Vandaar dat de Seksuele Anamnese NIET ingaat op culturele visies en interpretaties.
Culturen zijn groepen van mensen die samenwerken, zoals cellen samenwerken in/als organen.
Dat cellen samen een orgaan vormen (of mensen een cultuur) wil niet zeggen dat dit ‘Gezond’ is.
Juist in de Seksuele beleving, zijn dogmatische sociale manipulatie technieken al eeuwenlang in gebruik.

De Seksuele Anamnese gaat daarom niet alleen in op de seksuele beleving van een individu.
Ook komt de Seksuele Relatie aan bod; niet alleen met een partner, maar ook meer algemeen.
Het gaat echter ook om de seksuele sociale culturele context; en de (verstoorde) overtuigingen.
Uiteindelijk komt het altijd neer op de Ecologische context; overleven van de mens(heid) op Aarde.

Ooit las ik: “Leven is een seksueel overgedragen ziekte” (“Life is a sexually transmitted disease”).
Duidelijk liet de schrijver weten dat die bedenkingen had over het directe genoegen van leven.
Dat heeft altijd te maken met het vermogen om, in context, de eigen be-leving te beleven.
Juist in de (puberale) seksuele interactie komt dat expliciet aan bod; en kan dat worden geleerd.

Vandaar dat het zo belangrijk is om het werk van WIlhelm Reich te bestuderen.
In zijn artsopleiding ontdekte ook hij dat seksuele beleving/interactie Niet werd besproken.
Sindsdien, door zijn werk, is seksuele beleving al wel veel meer beschreven, en bekend.
Maar zijn studies over de relatie tussen orgasme en bewustwording worden nog steeds ontkend, en onderdrukt.

Wilhelm Reich werd opgesloten, en in in gevangenschap overleden, omdat ‘de politiek’ zijn visie niet wenste.
Een van de natuurlijke gevolgen van volledige seksuele ontwikkeling, is de autonome bewustwording.
Voor politici is seks wenselijk als het wordt gebruikt als narcose middel; een drug, zoals in masturbatie.
Maar zodra orgasme de elektrische bewustzijnsprocessen activeert, met daarmee telepathie en autonomie, dan start vaak een politieke repressie.

De Seksuele Anamnese gaat daarmee onvermijdelijk ook over de (on)gezondheid van een politiek systeem.
Seksualiteit gaat juist over het leren ontwikkelen van gezonde relaties.
Veel politieke systemen zijn juist bedoeld voor sociale (relatie) onderdrukking.
Dat wat in veel landen (politiek) te zien is, wordt pas bewust als de (seksuele) relatie tussen mensen in beeld komt.

Tot zover deze inleiding, ter bepaling van een gedachtenkader voor deze verkenning.
Het onderwerp is seks (zie verder ook www.integralegeneeskunst.org/seksy-seks).
Maar de bedoeling is om de vitale seksuele relatie te begrijpen: als mens EN mensheid.
Om daardoor te kunnen inzien welke (sociale/politike/cullturele) factoren dat verstoren.

Wordt vervolgd…

1) De Asexuele Fase (Het Kind) en de pathologisering ervan

Paradoxaal zijn de meeste (sexuele) gezondheidsproblemen veroorzaakt door ont’kenning van de seksualiteit.
(Kerk)politici hebben eeuwenlang seksuele bewustwordking/-ontwikkeling onderdrukt; via sociale embargos.
Het gevolg is dat seksuele beleving, en de bijbehorende sociale belevingsontwikkeling, (opzettelijk) beperkt bleef.
Dat is zelfs nu nog te zien in de manier waarop artsen in hun opleiding onvoldoende over seks(ualiteit) (beleving) leren.

2) De Seksuele Bewustwordingsfase (Pubertijd) en de pathologisering ervan

Vanzelfsprekent komt er ooit een moment dat kinderen ontdekken dat hun handen net, juist, hun geslachtsdelen bereiken.
In de seksuele ont’wikkeling is het dan ook vanzelfsprekend dat iedereen ‘leert te krabben exact daar waar het jeukt’.
Met vanzelfsprekend ook de ontdekking dat, meer dan elders in het lichaam, krabbelen van de geslachtsorganen leidt tot een verstekte (zelf)beleving.
Dat leidt vanzelfsprekend tot een sterkere zelfbeleving en zelfbewustwording; maar kan ook leiden tot een hormoon=drug verslaving.

3) De Bewuste Seksuele Beleving (Volwassenheid) en de pathologisering ervan

Pas in “het Vrijen”, de vrije interactie met de andere sekse, onstaat (als het goed is) bevrijding van de masturbatieverslaving.
Het hormonale chemische proces van masturbatie dient dan slechts als lanceerplatform voor een grotere neuronale elektrische beleving.
In de seksuele man-vrouw interactie wordt de polatiteit tussen neuronen en hormonen wederzijds versterkt; en ‘laser-effect’.
Dat leidt, als het goed is, tot de activatie van de telepatische beleving en de zelfoverstijging van de beleving als mens naar de beleving als mensheid.

4) De (Sociale) Sexuele (Pathologie) Anamnese

Onze samenleving leeft nog steeds in een sociaal seksueel ‘primitivisme’.
De zogenaamde ‘volwassenvoorstellingen’ van seks ‘liggen op het niveau van pubers’.
Oude tempels, zoals de Burubudur en andere, laten veel verfijndere seksuele beleving zien.
Wat ze niet (kunnen) laten zien is de koppeling tussen seks en individueel/sociaal bewustzijn.