Dood gaat iedereen, dat is zeker.
Voor elke mens die je ziet lopen, is er later een graf.
Zeker, je kan mensen verbranden, vermalen, enzovoort.
Maar in veel samenlevingen houden ze de herinnering aan de mens in stand door die mensen te begraven.

De “Begraafplaats” staat in Vagevuur beschreven vanwege de oneerzame verrijking die sommige levenden aan doden hebben.
Zoek eens naar de tarieven van een begraafplaats; en besef dat je daar later zelf gebruik van zal maken.
Tel eens uit hoeveel je voor je herinnering moet betalen; zeker als begraafplaatsen nu per 10 of 20 jaar graven ontruimen – tenzij je bijbetaalt.
Net als de parkeerplaatsen op gemeenschappelijke gemeentegrond in de grote steden, is een grafplaats als het ware aan een parkeermeter gekoppeld.

Dat is waarom Begraafplaatsen in het onderdeel Vagevuur worden beschreven.
Het verdienen aan zieken in de gezondheidszorg, is hier te zien als het verdienen aan de doden.
Het is een ongezonde situatie als een samenleving aan dat wat natuurlijk onvermijdelijk is nog steeds, alweer, wil verdienen.
Het logische antwoord is dat een gezonde gemeenschap voor iedereen die leeft ook een gratis permanente begraafplaats verzorgt.