Criminaliteit is in veel gevallen een (gevolg van) ziekte:

1. Fysiek
   Ondervoeding in de jeugd kan er toe leiden dat de hersenen zich niet goed ontwikkelen. De meer complexe hersenverbindingen kunnen dan niet worden gelegd. Dat leidt er toe dat gedrag op reflex-niveau kan blijven steken (‘diergedrag’) waardoor gevolgen van acties niet goed kunnen worden voorzien/overzien.
   Bijvoeding in de jeugd (en later) kan een inhaalgroei in de hersenen stimuleren, waardoor het primaire ‘dierlijk’ reflex gedrag met meer menselijke beleving kan worden verrijkt.
   Paradoxaal is het dus niet de ‘crimineel’ die ‘schuldig’ is aan ‘criminaliteit’: als kind/baby kreeg hij/zij verkeerde voeding, meestal doordat de ouders dat niet wisten of niet konden betalen, en dus niet konden bieden, wat meestal kwam doordat anderen de ouders onvoldoende ondersteunden in het opvoeden van de kinderen. (Een tekort aan gemeenschapsbeleving.)
   Al deze problemen worden opgelost zodra gemeenschapsbeleving wordt hersteld, en buren elkaar (weer) helpen in plaats van elk voor zich te proberen overleving voor/door belasting/geld.
2. Psychologisch
   ‘Jong geleerd, oud gedaan’, of (zoals het in het Engels wordt gezegd:) “Hurt People, Hurt People”.
   Veel van de ‘criminaliteit’ die mensen wordt aangedaan, is een uiting van ‘criminaliteit’ die ‘de crimineel’ ooit werd aangedaan. Deze ‘criminaliteit’ is een vorm van reflex gedrag, waarin iemand onbewust her’haalt wat die zelf ooit beleefd heeft. De slachtoffers van incest die later anderen verkrachten. De kinderen van alcoholosten die later verslaafd worden. De geweldadigen die opgroeiden in een gewelddadige omgeving. Enzovoort.
   Deze ervaringen leven voort in de herinneringen van de slachtoffers, en hun ‘criminaliteit’ is in die zin een hulpvraag om hun onopgeloste problemen/belevingen in hun ver-leden verleden te kunnen verteren. Zodra die herinneringen zijn her-innert, her-be-leefd en verteerd, zijn ze opgelost, en is het slachtoffer er verder vrij van en hun omgeving ook.
   De oplossing is eenvoudig: verwar het symptoom niet met een probleem, en los het probleem op, niet het symptoom. Deze ‘criminelen’ handelen onbewust – en herhalen belevingen die zij uit hun bewustzijn hebben verdrongen. Los het probleem op door de mensen die hun kinderen mishandelen, te helpen hun eigen onverwerkte ver-leden verleden te verteren.”Blije mensen zijn blij met mensen”.
3. Sociaal
   Veel criminaliteit is ‘2e hands wangedrag”. Het is niet de ‘crimineel’ die het probleem is; op de achtergrond staat iemand anders (de echte crimineel) die (zelf onzichtbaar) veroorzaakt dat iemand anders ‘crimineel’ wordt. Vaak gaat het om ’twee dronkaards, elk te lam om te lopen, die op elkaar steunend en om elkaar heen vallend, voortstrompelen”). Bij alcoholisten en verslaafden moet je altijd zoeken naar de mede-verslaafde (the co-dependent) die de alcoholist ‘faciliteert’ (= helpt dat het alcoholistengedrag in stand blijft)
   In onze samenleving is dit probleem heel veel te zien, in de vorm van al die pubers die in feite nooit autonoom en zelfstandig worden; laat staan soeverein. Doordat wetten, bankiers en politici en priesters nog steeds voor hen hun leven bepalen. En dat ze dat doen omdat ze op die manier op al die andere mensen kunnen parasiteren. De bankier die rente vraagt en daardoor op anderen parasiteert. De vader die onzeker is en daardoor kinderen in de puberteit geen vrijheid gunt. Belastinggaarders die mensen meer belasten dan die kunnen opbrengen, en zo in feite op zwakke mensen parsiteren. Enzovoort.
   Veel van deze criminaliteit is onzichtbaar: degenen die de criminaliteit veroorzaken zijn niet te zien; hun slachtoffers zijn wel te zien … maar worden gezien als ‘criminelen’. Die verholen criminelen zijn de ideopathen, psychopathen, sociopathen, en de verdere criminelen die parasiteren op andere mensen. Maar ook hier, zoals de woorden al aangeven, gaat het nog steeds om een ziekte, die is te genezen.
   De oplossing ligt erin dat wordt gegarandeerd dat mensen niet alleen zelfstandig kunnen worden (zoals een baby die leert lopen), maar ook autonoom (zoals een kind eigen gedrag leert bepalen) en soeverein (zoals een puber leert verantwoordelijk te zijn voor de eigen wilsbepaling, samen met anderen). Het gaat hier om een genezingsproces van de vrije wil, en vrije keuze.
4. Ecologisch
   Veel criminaliteit is een symptoom van ecologische vergiftiging. Straling, landbouwgif, kunsstoffen, enzovoort. Onnatuurlijke situaties zijn voor ons lichaam enorm belastend. Stress. Daardoor moet het lichaam (en de geest) zoveel bezig zijn om zich overeind te houden (‘watertrappend om niet te verdrinken’) dat het normale functioneren verlamd wordt. Ook hier word reflexgedrag levensbepalend, doordat het lichaam, en het denken, daarop moet terugvallen omdat er geen ‘energie’ meer over is om de eigen eleving te beleven – omdat al hun energie al wordt opgebruikt aan het kunnen overleven in hun omgeving. Overlevingsstress.
   Hier is hetzelfde te zien als in situatie (1): het denken valt terug op primaire beleving. Ook is hier hetzelfde te zien als in situatie (2): gedragsherhaling leidt tot herhalingsgedrag. Ook situatie (3) is hierin te zien: de omgeving – de mening van andere mensen – worden levensbepalend; in die zin zijn dit soort ‘criminelen’ “zombies” – op sterven na dood, geleefd door hun reflexen, bepaald door het (reflex)gedrag van anderen, zelf niet meer in staat om goed te denken.
   De oplossing ligt voor de hand: zorg ervoor dat mensen niet hoeven te overleven, maar kunnen leven. Herstel de natuurlijke omgeving, waarmee ons lichaam in de laatste 5 miljard jaar heeft leren leven. Besef dat veel van de nieuwigheid in feite onnatuurlijk is en daarmee (voor ons) tegennatuurlijk is geworden. Genees je omgeving, de Aarde.

In al deze gevallen is de ‘criminaliteit’ een noodroep, een symptoom.
Pas op dat je niet aan symptoombestrijding gaat doen, door criminelen te vervolgen en te bestraffen – zoals mensen vroeger dolle honden opdreven en afmaakten.
Besef dat (net als bij de ‘dolle hond’) het probleem ergens anders vandaan komt, en niet meer is dan een uiting van een ziekte.
Criminaliteit is heel goed te genezen, en (beter zelfs) ook heel goed te voorkomen.
Waar het om gaat is dat mensen elkaar helpen om goed en gezond te leven:

Dit zijn de oplossingen voor al deze ‘problemen’ (van ‘criminaliteit’):

1. goede voeding voor iedereen altijd, in overvloed
2. belevingsproblemen direct onderkennen en oplossen (‘verteren’)
3. sociale samenhang bieden, verzorgen, garanderen en herstellen
4. een schone omgeving verzorgen, altijd en voor iedereen, op elk niveau