Bejaardenhuizen zijn vaak een ‘wachtkamer van de dood’.
Onderbetaald personeel werkt voor overbetaalde directies.
De fysieke en psychische zorg is vaak (ver) onder de maat.
Voedsel is zelden vers bereid, vaker ontdooid in de microgolf oven.

Zwitsers onderzoek liet zien dat dit soort voeding ongezond is.
Gezonde studenten die microgolf ‘gekookt’ voedsel aten werden ziek.
Hun immuunsysteem vertoonde grote gebreken, door gebrek aan enzymen.
Want de microgoven verbreken enzymen, en maken voedsel ‘onverteerbaar’.

Veel bejaarden in bejaardenhuizen doen weinig meer dan vegeteren, ‘wachten tot de dood er op volgt’.
De familie, als die er nog is, komt maar weinig langs.
Een van de redenen is dat bejaardenhuizen niet fijn zijn om te komen.
Een andere reden kan zijn dat mensen hun eigen schrikwekkende toekomst niet onder ogen willen zien.

Het is zo eenvoudig om een andere oplossing te bieden.
Nu wonen de bejaarden als het ware opgesloten in hun eigen land.
Ze worden verzorgd door, vaak, onderbetaalde, vaak, uitheemsen.
Het is goedkoper en gezonder om dat in een uitheems land te bieden.

Er zijn heel veel plaatsen, wereldwijd, waar goede hotels op mooie locaties lijden aan gebrek aan vaste klanditie.
Vaak zijn het ook landen waar de lonen veel lager zijn.
Ook hebben dergelijke culturen vaak een heel goede natuurlijke zorg, en gezonde verse voeding.
Maar wat dergelijke landen soms missen, is mensen met hogere opleidingen en levenservaring.

Waarom niet de bejaarden van hier, wie wil, daar een 2e leven gunnen?
De mensen die hier ‘uitgerangeerd’ ook ‘weggerangeerd’ worden.
In die andere landen is hun kennis en levenservaring héél welkom.
En zijn zij in een mooi klimaat in een mooie natuur goedkoop goed verzorgd, en heeft hun leven weer/meer waarde.