Multidisciplinair onderzoek.
Vrije Keuze is gebaseerd op fundamentele faseversndering: logica.
Daardoor verandert de fasedoorgang van een hirtuele draaikolk.
Die singulariteit is de tijdfractal van de draaikolkoperator, die de basis is van alles.

Vrije keize speelt zich af in de systeemsingulariteit van ons lichaam.
Vanuit de 1e celdeling, en elke celdelingbeslissing die daarop volgde, omspant dat het hele lichaam.
De tijdfractal van celdelingbesluiten heet van oudsher de ziel.
Daarin, in de integrale singulariteit, bepalen we onze (on)betrokkenheid in/met de omgeving.

Elke singulariteit komt overeen met een celdeling.
De singulariteit omvat huid, bindweefsel, orgaankapsels en celmembranen.
Elk fungeert daarin als Filter voor relateren van binnen en Buiten.
Ons hele lichaam fungeert als (fase) filter…

Het gaat altijd om de systeembalans tussen buiten en binnen.
Elke singulariteit reguleert het samenspel daartussen.
Elke singulariteit fungeert sls de nulpuntsdoorgang van een draaikolk.
Altijd, steeds, gaat het om de balans tussen feedforward en feedback,

Bert Verveen beschreef dit als het principe van celcomunicatie; de basis van gezonheid.
Hans Selye beschreef het als het principe van moleculsire celregulatie, en de basis van intelligentie.
Bruce Lipton beschreef het als het moleculaire proces van cellulaire informatieopslag, en leervermogen/immuniteit.
Philop Zimbardo beschreef het als het principe van vrrantwoordelijkheid en integriteit; en bij wegval daarvan: criminaliteit.

Het gaat altijd om de balans tussen deel en geheel.
Voor omkeerbaarheid van binnen EN buiten is er een vereiste:
Links =::= rechts EN boven =::= onder EN voor =::= achter.
Lichaamsbalans blijft behouden als de keuzen die we maken compatibel zijn met onze dynamische omgeving.

Vrije Keuze IS het veranderen van openheid van de systeemgrens.
Het gaat, letterlijk, om be’sluiten en ont’sluiten.
Maar besef dat de systeemgrens daarin een (tijd)fractal is.
ELKE celdeling is een celbesluit, en een stap in een beslisboom.

Het gaat om wat we wel/niet ‘slikken’, mentaal en/of fysiek.
Het is dus niet alleen het besluit voor oppakken/loslaten.
Het is ook veel meer dan het besluit een stap wel/niet te nemen.
Het gaat om de besluiten van de cellen tot celdeling zelf.

Celdeling gaat gepaard met moleculaire/genetische herorganisatie.
Dat vergt atoomoleculaire ont’binding en her’binding.
Die atoom (ont)binding vereist atoomkrachten, en dus wijsheid
Het vergt daarom dus ook overstijgende informatie.

In de kern is dit wat daar speelt:
Fotonensprong elektronensprong electrovalentie electronbinding.
Dit speelt zich af in elk atoom in elke molecule in elk cel in elk lichaam.
Dus het speelt zich af op elk niveau: cellulair, organisch, lichamelijk en voor de mensheid.

Vrije Keuze gaat altijd, alleen, om onze betrokkenheid.
Door het maken van een keuze verleggen we onze betrokkenheid.
We sluiten ons af van wat is, of stellen ons ervoor open.
We baseren ons daarin op atomaire principes die we ook in cellen, planten en dieren zien.

Vrije Keuze doet slechts EEN ding.
Het varieert de openheid van de systeemgrens.
Dat heet een faseverandering (van admittantie/impedantie).
Dat is hetzelfde principe als we ook in celdelingen zien.

De samenhang tussen Vrije Keuzen bepaalt hun relevantie.
Het gaat, altijd, om onze vaardigheid als schepper in schepping.
Enerzijds moet elke keuze aansluiten bij de ‘werkelijkheid die is’ (praktische relevantie).
Anderzijds moet elke keuze nieuw/meer potentiaal openen voor de toekomst.

Dit is het Vortex-principe: sluitend EN openend.
Dit is van oudsher beschreven als hel EN Hemel.
Hel, het gesloten Systeem (van de bestaande situatie).
Hemel, het Open Systeem van scheppen in het ongewisse.

Die twee aspecten/principes komen samen in ons lichaam.
Net als in de draaikolk moeten ze met elkaar in balans zijn.
Overheerst een van de twee dan verliest het lichaam balans: ziekte.
Ons lichaam is in die zin onze ‘peilstok’ an balans van onze schepping in schepping.

Vrije Keuze volgt de principes van de atoomfysica.
Zij het dat het hier gaat om het principe van vorming van AtooMoleculen
En dat het gebeurt volgens het proces van celdeling.
,et dien verstande dat onze besluiten (in)direct inspelen op het proces.

Voor Vrije Keuze is van belang hoe de afzonderlijke keuzen samen samenhang vormen.
Het gaat hier om dezelfde principes als de alchimisten beschreven.
Met, net wat we zien in ons lichaam: deinformatie de materie bepaalt.
Alle lichaamsmaterialen (zijn) vormen (van) informatie,in formatie.

Dit boek is de spil van het hele project, ‘Paradijs Planten’.
Leven gaat over het leren omgaan met (de gevolgen van) Vrije Keuze.
Paradijs is betrouwbaar vertrouwd respect voor Vrije Keuze.
(Hel’ is de ont’kenning van Vrije Keuze in anderen/jezelf.)

Dit boek beschrijft het Paradijs Poort Project.
Het legt uit hoe het ontstond, en waarom.
Het beschrijft hoe het wordt opgezet, en hoe je kan meeedoen.
Met een uitleg welke middelen nu worden gebruikt, en wat wordt voorzien.

Het verhaal is. Complex, maar in feite heel simpel.
Het is net zo simpel/complex als ons lichaam.
Complex als je het wilt analyserren.
Simpel als je het in integriteit verzorgt/gebruikt.

Een Eco-Boerderij
Een Eco-Woning
Een Eco-Wijk
Een Eco-Dorp

Dit boek is gebaseerd op 4 ontwikkelingsprojecten.
Eco-Logisch is natuurlijk, en vanzelfsprekend.
Het gaat echter niet om het idee, als gedachte.
Het gaat erom het, samen, als leefWijze te be-leven.

De Eco-Boerderij werd ontwikkeld voor een oude hoeve in Limburg.
Permacultuur tuinen voor voedse voor de wijk dicht in de buurt.
Kunstratelier/-gallerie in samenspel met culruurdomeinen in de regio.
Handwerk en Informaticaleerschool voor de hele wereld.

De Eco-Woning werd ontwikkeld voor in een eco-wijk in Culemborg.
Metindividuele ecologische doordachte eigen woon/werk leefomgeving.
Met gemeenschappelijk een restaurant, trefple, leeszaal, tuin en meer.
Met een winkel, waszaal, school en theater voor de wijkbewoners.

De Eco-Wijk werd ontwikkeld door de Belgische ‘Stad van de Toekomst’ Genk.
Met een directe integratie van woon-werk en Natuur-Cultuur voor de hele wijk.
Met een mengvorm van woningtypen, en parken met eetbare bomen en struiken.
En een thuis-kunst-nijverheid presentatiecentrum voor eco-technologie voor de wereld.

Het Eco-Dorp werd in 3 maanden ontwikkeld door een groep geinteresseesrde ‘bewoners’.
Bij Radio Argusoog zijn daarvan wekelijkse besprekingen (met uitleg) te vinden.
In het project werd een legerbasis ‘omgevormd’ tot een locale autonome gemeenschap.
Waarin permacultuur, ecotechnologie, gezondheidszorg en cultuurgemeenschap een zijn.

Al deze planontwerpen gingen niet door, door ‘geld’.

De boerderijeigenaar wilde liever geldverdienen dan goed doen.
De projectontwikkelaar in Genk ging er vandoor met het idee en geld.
De ecowoningbewoners begrepen niet hoe ze zelf konden financieren.
De verholen vereisten van het overheidscontract maakte ecodorp onhaalbaar.

Alle mensen in de sociale dienst ‘eten uit dezelfde ruif’
De ambtenaren en werklozen leven allen van belastinggeld.
Iedereen die van belastinggeld leeft is wat dat betreft ‘hetzelfde’.
Vandaar dat de belastingdienst=regering Project EigenWerk bedacht…

Dit boek is gebaseerd op die ervaring.
Het boek is een ‘Doordenkertje’
Project EigenWerk leert ons een ding:
Het gaat Altijd om SamenWerk.

Dit boek stelt de hele sociale dienst ter discussie.
De stelling is dat ambtenarrij niet sociaal is.
Het belastingsysteem conditioneert de afhankelijkheid.
De problemen die dat schept zijn door SamenWerk te ‘genezen’.

SamenWerk is goedkoop, en de basis van cultuur.
SamenWerk vergt SamenSpel in SamenLeven.
Dat vergt respect voor de beleving van anderen; over en weer.
Met de huidige technologie is dat mooi te realiseren