Vrije keize speelt zich af in de systeemsingulariteit van ons lichaam.
Vanuit de 1e celdeling, en elke celdelingbeslissing die daarop volgde, omspant dat het hele lichaam.
De tijdfractal van celdelingbesluiten heet van oudsher de ziel.
Daarin, in de integrale singulariteit, bepalen we onze (on)betrokkenheid in/met de omgeving.
Elke singulariteit komt overeen met een celdeling.
De singulariteit omvat huid, bindweefsel, orgaankapsels en celmembranen.
Elk fungeert daarin als Filter voor relateren van binnen en Buiten.
Ons hele lichaam fungeert als (fase) filter…
Het gaat altijd om de systeembalans tussen buiten en binnen.
Elke singulariteit reguleert het samenspel daartussen.
Elke singulariteit fungeert sls de nulpuntsdoorgang van een draaikolk.
Altijd, steeds, gaat het om de balans tussen feedforward en feedback,
Bert Verveen beschreef dit als het principe van celcomunicatie; de basis van gezonheid.
Hans Selye beschreef het als het principe van moleculsire celregulatie, en de basis van intelligentie.
Bruce Lipton beschreef het als het moleculaire proces van cellulaire informatieopslag, en leervermogen/immuniteit.
Philop Zimbardo beschreef het als het principe van vrrantwoordelijkheid en integriteit; en bij wegval daarvan: criminaliteit.
Het gaat altijd om de balans tussen deel en geheel.
Voor omkeerbaarheid van binnen EN buiten is er een vereiste:
Links =::= rechts EN boven =::= onder EN voor =::= achter.
Lichaamsbalans blijft behouden als de keuzen die we maken compatibel zijn met onze dynamische omgeving.