De berekeningen van de fotonensprongen in elektromagnetische velden,
moeten de basis vormen van berekening van chemische molecuulvorming,
als basis van de celdelingen en lichaamsvorming,
en de daarmee samenhangende dynamische structurele opbouw van vitale besluire in de omgeving; als mens en als mensheid.

Vrije Keuze is gebaseerd op fundamentele faseverandering: logica.
Daardoor verandert de fasedoorgang van een virtuele draaikolk.
Die singulariteit is de tijdfractal van de draaikolkoperator, die de basis is van alles.
Dat maakt de dimensionele logica van faseverandering de basis van de beschrijving.

De faserelaties en -omkeringen bepalen de fotondynamica.
Daardoor veranderen de atomaire orbit elektronen.
Daardoor veranderen de interatomaire valenties.
Daardoor verandert de materiele atoomoleculaire binding.

Informatica, elektromagnetisme, chemie en fysica komen hier samen.
Toch hebben we uitsluitend te maken met EEN elektromagnetisch veld.
Wat, per definitie, het tegendeel is van haar integrale omgeving.

Multidisciplinair onderzoek.
Vrije Keuze is gebaseerd op fundamentele faseversndering: logica.
Daardoor verandert de fasedoorgang van een hirtuele draaikolk.
Die singulariteit is de tijdfractal van de draaikolkoperator, die de basis is van alles.

Vrije keize speelt zich af in de systeemsingulariteit van ons lichaam.
Vanuit de 1e celdeling, en elke celdelingbeslissing die daarop volgde, omspant dat het hele lichaam.
De tijdfractal van celdelingbesluiten heet van oudsher de ziel.
Daarin, in de integrale singulariteit, bepalen we onze (on)betrokkenheid in/met de omgeving.

Elke singulariteit komt overeen met een celdeling.
De singulariteit omvat huid, bindweefsel, orgaankapsels en celmembranen.
Elk fungeert daarin als Filter voor relateren van binnen en Buiten.
Ons hele lichaam fungeert als (fase) filter…

Het gaat altijd om de systeembalans tussen buiten en binnen.
Elke singulariteit reguleert het samenspel daartussen.
Elke singulariteit fungeert sls de nulpuntsdoorgang van een draaikolk.
Altijd, steeds, gaat het om de balans tussen feedforward en feedback,

Bert Verveen beschreef dit als het principe van celcomunicatie; de basis van gezonheid.
Hans Selye beschreef het als het principe van moleculsire celregulatie, en de basis van intelligentie.
Bruce Lipton beschreef het als het moleculaire proces van cellulaire informatieopslag, en leervermogen/immuniteit.
Philop Zimbardo beschreef het als het principe van vrrantwoordelijkheid en integriteit; en bij wegval daarvan: criminaliteit.

Het gaat altijd om de balans tussen deel en geheel.
Voor omkeerbaarheid van binnen EN buiten is er een vereiste:
Links =::= rechts EN boven =::= onder EN voor =::= achter.
Lichaamsbalans blijft behouden als de keuzen die we maken compatibel zijn met onze dynamische omgeving.

Vrije Keuze IS het veranderen van openheid van de systeemgrens.
Het gaat, letterlijk, om be’sluiten en ont’sluiten.
Maar besef dat de systeemgrens daarin een (tijd)fractal is.
ELKE celdeling is een celbesluit, en een stap in een beslisboom.

Het gaat om wat we wel/niet ‘slikken’, mentaal en/of fysiek.
Het is dus niet alleen het besluit voor oppakken/loslaten.
Het is ook veel meer dan het besluit een stap wel/niet te nemen.
Het gaat om de besluiten van de cellen tot celdeling zelf.

Celdeling gaat gepaard met moleculaire/genetische herorganisatie.
Dat vergt atoomoleculaire ont’binding en her’binding.
Die atoom (ont)binding vereist atoomkrachten, en dus wijsheid
Het vergt daarom dus ook overstijgende informatie.

In de kern is dit wat daar speelt:
Fotonensprong elektronensprong electrovalentie electronbinding.
Dit speelt zich af in elk atoom in elke molecule in elk cel in elk lichaam.
Dus het speelt zich af op elk niveau: cellulair, organisch, lichamelijk en voor de mensheid.

Vrije Keuze gaat altijd, alleen, om onze betrokkenheid.
Door het maken van een keuze verleggen we onze betrokkenheid.
We sluiten ons af van wat is, of stellen ons ervoor open.
We baseren ons daarin op atomaire principes die we ook in cellen, planten en dieren zien.

Vrije Keuze doet slechts EEN ding.
Het varieert de openheid van de systeemgrens.
Dat heet een faseverandering (van admittantie/impedantie).
Dat is hetzelfde principe als we ook in celdelingen zien.

De samenhang tussen Vrije Keuzen bepaalt hun relevantie.
Het gaat, altijd, om onze vaardigheid als schepper in schepping.
Enerzijds moet elke keuze aansluiten bij de ‘werkelijkheid die is’ (praktische relevantie).
Anderzijds moet elke keuze nieuw/meer potentiaal openen voor de toekomst.

Dit is het Vortex-principe: sluitend EN openend.
Dit is van oudsher beschreven als hel EN Hemel.
Hel, het gesloten Systeem (van de bestaande situatie).
Hemel, het Open Systeem van scheppen in het ongewisse.

Die twee aspecten/principes komen samen in ons lichaam.
Net als in de draaikolk moeten ze met elkaar in balans zijn.
Overheerst een van de twee dan verliest het lichaam balans: ziekte.
Ons lichaam is in die zin onze ‘peilstok’ an balans van onze schepping in schepping.

Vrije Keuze volgt de principes van de atoomfysica.
Zij het dat het hier gaat om het principe van vorming van AtooMoleculen
En dat het gebeurt volgens het proces van celdeling.
,et dien verstande dat onze besluiten (in)direct inspelen op het proces.

Voor Vrije Keuze is van belang hoe de afzonderlijke keuzen samen samenhang vormen.
Het gaat hier om dezelfde principes als de alchimisten beschreven.
Met, net wat we zien in ons lichaam: deinformatie de materie bepaalt.
Alle lichaamsmaterialen (zijn) vormen (van) informatie,in formatie.